Zo leer je je hond voorwerpen loslaten

Buitdrift is het niet of moeilijk los willen laten van voorwerpen. In de regel hebben sommige herders en terriërs hier het meeste last van en retrievers en gezelschapshonden het minste.

Buitdrift is aangeboren. Om het voorbeeld van terriërs te geven: dit zijn honden die gefokt zijn voor het jagen op wild wat zich in holen verschuilt (terriër komt van ‘terra’ wat grond betekent). Ze moeten bijten en vasthouden. Denk ook aan herders (vaak kruisingen Mechelse/Hollandse) die gebruikt worden als politiehond of voor de hondensport (IPO).

Ondanks dat buitdrift is aangeboren, kun je dit wel onder controle krijgen mits je jouw hond al jong leert loslaten. Bij bovengenoemde rassen zul je hier dus meer aandacht aan moeten schenken dan bij retrievers die van nature graag apporteren (voorwerp terugbrengen en loslaten). Wanneer je ooit op een vereniging bent geweest waar IPO gebezigd wordt, is het je vast opgevallen dat ze daar jonge puppies juist aanmoedigen te bijten en vast te houden. Het is dus maar net wat je wilt bereiken.

Leren loslaten

Vind je het een probleem dat jouw hond buitdrift heeft, leer hem dan los te laten. Zoals alle gedrag kun je ook dit op een positieve of negatieve manier doen. Ik beperk mij hier tot het aanleren op een positieve manier omdat dit het leukste is om te doen; voor de hond en voor jou.

Je hebt nodig:

  • jouw hond
  • halsband en lijn
  • iets wat jouw hond graag vasthoudt
  • iets wat jouw hond nog liever vasthoudt.

Is jouw hond gek van een bal, zorg dan dat je twee ballen hebt. Kiest jouw hond voer boven een bal, zorg dan dat je zowel een bal als voer hebt.

Je zorgt dat jouw hond is aangelijnd want alleen dan heb je controle over hem. Honden die buitdrift hebben, vertonen daarbij vaak paradeergedrag dat wil zeggen dat ze ermee rond gaan lopen om even te laten zien wat ze hebben. Die kans moet hij dus niet krijgen.

Om even bij de bal te blijven, je geeft jouw hond zijn bal. Die mag hij dus vasthouden. Vervolgens hou je zijn beloning voor zijn neus. Dit kan dus een andere bal zijn of een voertje of zijn favoriete speeltje.

Je houdt je vlakke hand onder zijn bek zodat je voorwerp op kunt vangen en wacht – geduldig! – tot hij los laat en dat wat jij in jouw andere hand hebt, pakt. Dat is alles. Je praat hierbij niet, geeft geen commando’s maar wacht tot jouw hond uit zichzelf kiest voor wat jij in jouw hand hebt. Hiervoor moet hij simpelweg loslaten wat hij nu in zijn bek heeft; hij kan niet anders. Je gaat dus ruilen. Wanneer je dat wil, kun je er later een commando aan toevoegen.

Meer informatie over conditionering:

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on whatsapp
WhatsApp